St. Caecilia huldigt 11 jubilarissen
Harmonie St. Caecilia Simpelveld zet op haar feestavond op 3 oktober 11 jubilarissen in het zonnetje, met in totaal 337 ½ jaar ‘op de teller’. Tevens worden op deze avond twee nieuwe ereleden benoemd. Wie de jubilarissen en ereleden met deze mooie prestaties wil feliciteren is van harte welkom in Partycentrum Oud Zumpelveld aan de Irmstraat 23. Daar start om 20.00 uur de interne huldiging, waarna voor de leden van St. Caecilia & St. Catharina Lemiers, familie en andere belangstellenden gelegenheid is om te feliciteren. Daarna gaat de gezellige feestavond echt van start.
Op zondag 29 november viert de harmonie op muzikale wijze het feest van haar patroonheilige door de Mis in de Remigiuskerk op te luisteren, samen met Kerkelijk Zangkoor Harmonia.
Informatie over de jubilarissen en ereleden staat onder de foto.
Jos Bindels – 60 jaar
Al zestig jaar is Jos Bindels verbonden aan St. Caecilia. Dat muziek een belangrijke plek in zijn leven zou krijgen, lag met vader Leo als harmoniemuzikant misschien wel voor de hand. Jos begon op klarinet, speelde jarenlang alt- en tenorsaxofoon en was ook actief bij de drumband. Tegenwoordig is hij als slagwerker in het harmonieorkest te vinden.
Ook buiten het musiceren betekent Jos veel voor de vereniging. Hij was zo’n twintig jaar bestuurslid - waarvan tien jaar als secretaris - beheerde het muziekarchief en hielp bij talloze activiteiten. Tegenwoordig schrijft hij de Nieuwsbrief en deelt hij daarin graag zijn grote kennis van de verenigingshistorie.
Mooie concerten, concoursen en reizen leverden in zestig jaar veel dierbare herinneringen op. Maar minstens zo belangrijk vindt Jos de vriendschap en gezelligheid binnen de vereniging. Hij mist zelden een repetitie en zijn betrokkenheid is nog altijd even groot. St. Caecilia mag zich gelukkig prijzen met zo’n trouw verenigingsmens.
Chris Ruyters – 60 jaar
Chris Ruyters kreeg in 1964 zijn eerste muzieklessen op klarinet en begon twee jaar later bij de harmonie. Later stapte hij over op saxofoon en inmiddels is hij al jarenlang een vertrouwde baritonsaxofonist van het orkest. Muziek zit duidelijk in de familie: ook zijn vader, broer, dochters, schoonzoon en kleinkinderen waren of zijn muzikaal actief.
Chris geniet vooral van het samen muziek maken en gezamenlijk toewerken naar een mooie uitvoering. Een bijzonder hoogtepunt was het concours van 1990, waarbij de harmonie met onder meer Pini di Roma promoveerde naar de concertafdeling.
Chris is iemand die niet snel op de voorgrond treedt, maar er wél altijd staat. Hij mist nauwelijks een repetitie, helpt met klaarzetten en opruimen en is jarenlang actief bij onder meer het oud papier en andere verenigingsactiviteiten. Met zestig jaar lidmaatschap is hij inmiddels het spelende lid uit Simpelveld met de langste staat van dienst. Een bijzondere mijlpaal voor een bijzonder trouw lid.
Susanne Boumans-Van de Weyer – 40 jaar
Veertig jaar geleden ging Susanne Boumans-Van de Weyer met een vriendin mee naar klarinetles. Ze was meteen enthousiast en ontwikkelde zich tot een uitstekende klarinettiste, die samen met haar vriendinnen verschillende prijzen behaalde op solistenconcoursen. Ook als jonge muzikant organiseerde ze al graag activiteiten voor de vereniging.
Toen ze met haar man een gezin stichtte, verdween de klarinet een tijdje naar de achtergrond, maar St. Caecilia nooit helemaal. In 2013 trad Susanne toe tot het bestuur en niet veel later pakte ze ook haar instrument weer op. Het organiseren, regelen en zeker ook mensen bij elkaar brengen zijn haar op het lijf geschreven.
Voor Susanne zit het mooiste van muziek maken vooral in het samen bereiken van iets bijzonders. Een uitvoering is geslaagd wanneer de muziek muzikanten én publiek raakt. Ook aan themafeesten, jeugdactiviteiten en concertreizen bewaart ze warme herinneringen. Met dezelfde betrokkenheid kijkt ze vol vertrouwen naar de verdere samenwerking tussen Simpelveld en Lemiers. De harmonie waardeert de rol die ze in de vereniging speelt!
Cindy Voncken-Crijns – 40 jaar
Cindy Voncken-Crijns werd veertig jaar geleden lid van St. Caecilia. Na haar eerste blokfluitlessen koos ze voor de klarinet. Ze kreeg les van Marina Monnens en maakte in de jaren negentig ook deel uit van het succesvol klarinetkwartet dat verschillende prijzen behaalde. Inmiddels is Cindy al vele jaren een vertrouwd gezicht binnen het klarinetregister.
Een muzikaal hoogtepunt was het concours van 1991, waarbij de harmonie promoveerde naar de concertafdeling. Ook de concertreis naar de Elzas in 2001 leverde onvergetelijke herinneringen op – muzikaal, maar zeker ook daarbuiten.
Juist de vriendschappen die in al die jaren ontstonden, zijn voor Cindy heel waardevol. Ze is iemand die trouw naar repetities en uitvoeringen komt. Zonder veel ophef, maar met grote betrokkenheid. Precies daarin zit haar waarde voor de vereniging: samen muziek maken, plezier hebben en vriendschappen opbouwen die vele jaren meegaan.
Martijn Bok – 25 jaar
Martijn Bok begon zijn muzikale loopbaan in Kerkrade-West op bugel. Via zijn vrouw Charlene kwam hij steeds vaker bij St. Caecilia terecht. Eerst speelde hij mee met de jeugdharmonie, later volgde het grote orkest. Sindsdien is hij vooral als trompettist te horen, met tussendoor een uitstapje naar euphonium.
Martijn waardeert de verschillende muzikale collega’s waarmee hij door de jaren heen speelde en vooral de vriendschappen die binnen de harmonie zijn ontstaan. Samen muziek maken met zijn vrouw noemt hij zelf de kers op de taart.
Daarnaast kent de vereniging Martijn als dé man voor techniek. Bij de revues met de Naatsbrackeleare verzorgde hij jarenlang licht en geluid, allerlei creatieve en humoristische bijdragen en soms de zang. Voor hem is een vereniging echter meer dan muziek en concerten alleen: samen de schouders ergens onder zetten en naar één doel toewerken. Zelf geeft hij daar al 25 jaar met veel inzet het goede voorbeeld in.
Nicolle Claessens-Houben – 25 jaar
Nicolle Claessens-Houben werd rond haar veertiende lid van St. Caecilia en koos voor de klarinet. Muziek en harmonie waren binnen de familie al vertrouwd: ook haar broer en zus werden lid en oom Sjef Houben was jarenlang nauw met de vereniging verbonden. Bij de harmonie leerde Nicolle bovendien haar man Ton kennen.
In 2006 stopte ze vanwege andere bezigheden. Toen later haar kinderen Ruben en Fenna muziek gingen maken, begon het echter opnieuw te kriebelen. In 2016 pakte Nicolle haar klarinet weer op. Ook buiten het orkest draagt ze haar steentje bij, onder meer bij opleidingen en de aankleding van concertlocaties.
Warme herinneringen heeft ze aan de concertreis naar de Elzas, de revues met de Naatsbrackeleare en natuurlijk de concerten in de Oude Molen. Voor Nicolle draait muziek vooral om beleving: samen hard werken aan iets moois en dat vervolgens met het publiek kunnen delen.
Patrick Hagelstein – 25 jaar
Patrick Hagelstein werd op een bijzondere manier lid: toen zijn broer Roger wegens zijn werk stopte bij de drumband, werd Patrick gevraagd zijn plaats in te nemen. Hij leerde noten lezen en bassdrum spelen en maakte zich daarna steeds meer percussie-instrumenten eigen.
Het absolute muzikale hoogtepunt volgde in 2009, toen de drumband de marswedstrijden tijdens het WMC won. Zowel de intensieve voorbereiding als het uiteindelijke resultaat zijn Patrick altijd bijgebleven. Ook recent wist de uitvoering van de Leichte Kavallerie Overture hem weer bijzonder te raken.
Ondanks dat Patrick voor zijn werk op verschillende plekken in de wereld woonde, bleef zijn band met Simpelveld sterk. Hij vindt het mooi om via de harmonie bij te dragen aan het dorp en zijn tradities. Bovendien staat hij altijd klaar wanneer er iets moet gebeuren. Van concertopbouw tot activiteiten: op Patrick kan de vereniging rekenen. En ook bij de gezellige momenten na afloop is hij graag van de partij.
Patty Stadelmann-Schouren – 25 jaar
Als klein meisje wist Patty Stadelmann-Schouren al dat ze muziek wilde maken. Met een vader die beroepsmuzikant was, kreeg ze die liefde van huis uit mee. Via blokfluit, piano en de harmonie in Vaals kwam ze uiteindelijk door een vriendin bij St. Caecilia terecht. Daar ontstonden vriendschappen die tot op de dag van vandaag zijn gebleven.
Ook toen studie en werk haar naar het midden van het land brachten, bleef Patty lange tijd naar Simpelveld reizen voor repetities. Inmiddels maakt de afstand het moeilijk om actief mee te spelen, maar haar band met de vereniging is nog altijd voelbaar.
Tot haar hoogtepunten behoren de WMC-deelname in 2005 en de successen met het saxofoonensemble. Heel dierbaar zijn ook de muzikale momenten met haar vader René, waaronder hun gezamenlijke solo’s in Pavane in Blue. Voor Patty is St. Caecilia een vereniging waar muziek, gezelligheid en oog voor elkaar samengaan. Ook op afstand blijft ze daarom helemaal bij de club horen.
Fenna Claessens – 12½ jaar
Fenna Claessens is met haar twintig jaar de jongste jubilaris. Toen ze op haar achtste een hobby mocht kiezen, wilde ze net als haar broer Ruben muziek gaan maken. Ze begon enthousiast op slagwerk en speelde daarmee ook enige tijd in het orkest. Toch werd haar aandacht steeds vaker getrokken door de saxofoons. Ze begon altsaxofoon te leren en maakte uiteindelijk helemaal de overstap.
Een bijzonder moment uit haar slagwerkperiode was haar solo The Typewriter tijdens het Gouden Paren Concert in 2018. Ook naar de sfeervolle kerstconcerten kijkt ze iedere keer uit.
Fenna laat binnen de vereniging bovendien haar creatieve kant zien. Tijdens het jubileumjaar maakte ze onder meer de grafische ontwerpen voor het Verjaardagsconcert. Als muzikant bij St. Caecilia zet ze een mooie familietraditie voort: binnen de familie Claessens-Houben gingen al vele muzikanten haar voor. Na haar eerste 12½ jaar hoopt St. Caecilia dan ook nog lang van haar muzikaliteit en creativiteit te mogen genieten.
Josef Meisen – 12½ jaar
Josef Meisen speelt tegenwoordig bastuba, maar begon ooit op trompet. Via zijn trombone spelende broer kwam hij eind jaren tachtig bij St. Caecilia terecht. Hij was onder de indruk van het orkest, verruilde zijn trompet voor een bastuba en sloot zich aan.
Josef speelde jarenlang mee en beleefde een mooie muzikale periode bij de vereniging. Door zijn vele muzikale activiteiten elders verdween Simpelveld later wat naar de achtergrond. Bij het reünieconcert in 2013 keerde hij echter terug en werd ook zijn officiële lidmaatschap geregeld. Daarom kan nu zijn 12½-jarig jubileum worden gevierd.
Aan zijn jaren bij St. Caecilia bewaart Josef niet alleen muzikale herinneringen. Met ere-dirigent Paul Oligschläger deelde hij vele optredens én (sterke) verhalen na afloop. De vereniging is dan ook blij dat Josef in 2013 opnieuw zijn weg naar Simpelveld vond.
Martina Spierts-Bost – 12½ jaar
Martina Spierts-Bost was al nauw bij de vereniging betrokken voordat ze zelf een noot op klarinet speelde. Via haar man Richard hielp ze als steunend lid regelmatig mee bij activiteiten. Ondertussen groeiden de contacten en vriendschappen binnen de harmonie en begon ook het zelf muziek maken te kriebelen. Richard hielp een handje: met kerst kreeg Martina een klarinet, inclusief leraar én een eerste doel: meelopen in de carnavalsoptocht.
Van daaruit groeide ze steeds verder het orkest in. Dankzij de steun van haar medeklarinettisten voelde ze zich al snel thuis en inmiddels is Martina een vertrouwd gezicht bij de klarinetten. De harmonie is voor haar uitgegroeid tot een tweede familie.
Muzikale hoogtepunten waren onder meer de provinciale Dodenherdenking op de Cauberg in 2025 en, op heel andere wijze, haar hilarische rol als stewardess bij de revue van 2015. Ook buiten het orkest blijft Martina actief, onder meer bij de carnavalsoptocht en de opleiding van jonge muzikanten. Daarmee levert ze op vele manieren een waardevolle bijdrage aan de vereniging.
Ereleden: Joyce Akse en Rob Rouhl
Joyce en Rob zijn jarenlang belangrijke gezichten binnen St. Caecilia geweest. Beiden begonnen als kind in de muziekopleiding en groeiden uit tot vaste waarden binnen de vereniging. In hun ruim dertig jaar lidmaatschap hebben ze op veel verschillende manieren meegebouwd aan de harmonie.
Vooral bij de opleiding van jonge muzikanten hebben ze veel betekend. Samen hielpen ze de muziekopleiding verder professionaliseren, van de eerste notenleer tot instrumentale lessen, jeugdorkest en uiteindelijk het grote orkest. Op het hoogtepunt telde het jeugdorkest zelfs meer dan veertig muzikanten. Ze gaven zelf les, begeleidden de jeugdharmonie en organiseerden leerlingenmiddagen en solistenconcoursen. Joyce nam bij die laatste vooral veel van de organisatie op zich, terwijl Rob onder meer de pianobegeleiding verzorgde. Daarnaast organiseerden ze voor de jeugd kampen, filmavonden, speurtochten en andere activiteiten.
Ook op andere terreinen lieten ze hun sporen na. Joyce nam in 2007 het initiatief voor het verenigingsblad De Vrolijke Noot, de voorloper van de huidige Nieuwsbrief. In datzelfde jaar trad ze toe tot het bestuur en later werd ze co-voorzitter. In een moeilijke periode voor de vereniging zette ze zich in voor vernieuwing. Zo organiseerde ze het eerste Sprookjesconcert en speelde ze een belangrijke rol bij de start van project Avanti in 2013, waarmee een nieuwe impuls aan de vereniging werd gegeven.
Rob leverde vooral vanuit de muziekcommissie een grote bijdrage. Met zijn muzikale kennis stelde hij aantrekkelijke en goed speelbare programma’s samen en koos hij passende arrangementen. Voor onder meer kerstconcerten, carnavalsconcerten en revues maakte hij ook zelf arrangementen. Wanneer piano of orgel nodig was, nam hij die partij eveneens graag voor zijn rekening.
Joyce en Rob hebben veel tijd en energie in St. Caecilia gestoken. Om hen na hun afscheid als muzikant hiervoor te bedanken heeft de vereniging besloten hen beide tot erelid van St. Caecilia te benoemen.
